BROMO

Wyjazd na wschód słońca nad Bromo miałyśmy na 4.00, zatem pobudka była odpowiednio wcześniej. Kierowca jeepa  wołał nas już o 3.50. Jazda nie trwała długo, a ostatni kawałek na taras widokowy musiałyśmy przejść na piechtę. Nie było to trudne, ale też nie należało do najprzyjemniejszych rzeczy, bo idzie się wśród spalin, nawoływań naganiaczy i sprzedawców. 
Gdy doszłyśmy na górę okazało się, że są tam już tłumy ludzi. Ale naprawdę wielkie tłumy, przez które ciężko było się przecisnąć. Ale dałyśmy radę. Krok po kroczku dotarłyśmy do miejsca, gdzie między głowami widziałyśmy kawałek wschodu słońca. I tak, w tłumie ludzi, trzęsąc się z zimna czekałyśmy na moment wyłonienia się słońca zza horyzontu. I nagle na sekundy przed ukazaniem się słońca ktoś przy barierce zrezygnował. Zatem w ostatniej chwili udało nam się dopaść barierki i od tego momentu wszystko miałyśmy jak na dłoni. Gdy słoneczko już wyjrzało zza horyzontu, zrobiłyśmy zdjęcia i ruszyłyśmy w drogę powrotną do busa. Miałyśmy niewielkie problemy, żeby go znaleźć (w nocy wszystko wyglądało inaczej), ale udało nam się przy niewielkiej pomocy innych kierowców.

 

wschód słońca

 

 

czy w takim tłumie można delektować się wschodem słońca?

 

 
 
widok na Bromo (to ten niższy, dymiący)
 
 
a to inny wulkan, też widziany z tarasu 
 
legenda 😉
 

 

Teletubisie o wschodzie słońca

 

poszukiwanie naszego jeepa nie było łatwe, szczególnie jeśli się nie do końca pamięta numer 😉

 

 

Następnie ruszyłyśmy zdobywać Bromo. Jeepem dojechaliśmy w pobliże wulkanu. Bromo – jest to czynny wulkan o wysokości 2329 m n.p.m. Ostatnia silną erupcja była 8 czerwca 2004r i zginęły wtedy 2 osoby.
Samo podejście nie jest trudne, ale jeśli ktoś jest totalnym leniem może skorzystać z konika. Wtedy na własnych nogach trzeba się wspiąć jedynie na kilkadziesiąt schodków. 

i już jedziemy pod wulkan
 
jeśli ktoś się nastawiał na samotna wspinaczkę, to przeżył duże rozczarowanie.

 

czas ruszać w drogę 🙂

 

tam, tam zmierzam 🙂

 

i jesteśmy u podnóża Bromo, gdzie można było wjechać konikiem…

 

 

sprzedawca kwiatów ofiarnych (?)

 

 
…ale na końcu trzeba przejść wiele stopni na własnych nogach…
 

 

 
 

Gdy dotarłyśmy na skraj krateru miałyśmy przepiękny widok na inne wulkany, ale co ważniejsze miałyśmy okazję zobaczyć, że wulkan jest rzeczywiście czynny i wciąż straszy dymiąc.

 
 
…ale jak dotrzemy na szczyt czeka na nas taki widok

 

 

 

 

 
można się przejść po krawędzi wulkanu

 

chociaż podłoże nie należy do tych najbardziej stabilnych
 
na górze można się pomodlić

 

 
widok z krateru na jeepy
 
 
no i oczywiście sesja zdjęciowa
 
 
 
 

Po dłuższej chwili zeszłyśmy na dół, gdzie, tym razem, bez problemów znalazłyśmy nasz pojazd, który odwiózł nas pod restaurację, w której mieliśmy zamówione śniadanie.

 
 
i czas wracać. I znowu można było skorzystać z konika.

 

od wyboru do koloru
 

 

 
a tak wracają ci bardziej leniwi

 

 

 
 
Po dłuższej chwili zeszłyśmy na dół, gdzie, tym razem, bez problemów znalazłyśmy nasz pojazd, który odwiózł nas pod restaurację, w której mieliśmy zamówione śniadanie. 

widok z restauracji śniadaniowej (widzicie Bromo?)
 
(a tu widzicie jeepy?)
 

 

Po wyjściu z restauracji miałyśmy problem ze znalezieniem naszego hotelu, bo nie pamiętałyśmy nazwy, a co gorsza nie widziałyśmy jak wygląda. No, bo jak wychodziłyśmy z niego o 4 nad ranem to było ciemno i w dodatku byłyśmy pół przytomne. Na szczęście spotkałyśmy osoby z naszej grupy i postanowiłyśmy iść za nimi. I trafiłyśmy.
Potem szybki prysznic, pakowanie i ruszyłyśmy w stronę Ijen. 

nasza wioska 🙂

 

 

i znowu w drogę

15 thoughts on “BROMO

  1. Przypominam sobie, ile razy klęłam pod nosem, że muszę wstać na wschód słońca. A później człowiek ogląda ten świetlny pokaz i przestaje się irytować, że musiał wstać o jakiejś barbarzyńskiej porze. Na lot balonem w Kapadocji (loty odbywają się tylko na wschód słońca) musieliśmy wstać przed godziną 4 i choć może sam lot nie był jakiś nadzwyczajny, to widoki były warte wczesnej pobudki 🙂

  2. Który Wasz jeep-nie pamiętałyście, który hostel – też nie:) Dobrze, że miałyście siebie:). Ponownie przyjemna dla oka relacja! pozdr, Asia

  3. Powróciły moje wspomnienia. Byłam tam w styczniu. Nie mogę uwierzyć, że minął już prawie rok… Super zdjęcia! Wesołych świąt przy okazji!

  4. Niestety tak bywa, tłumy ludzi nie biorą się znikąd – każdy chce zobaczyć w życiu coś pięknego, a ten wulkan, no cóż, robi wrażenie 🙂

  5. Widoki piękne! Tylko szkoda że takie tłumy… ehhh no cóż, chyba trzeba się z tym powoli godzić. A wulkany fantastyczne, strasznie je lubimy. Mają w sobie coś magicznego 😉

  6. Dla nas wschód słońca nad Bromo był po prostu niesamowity, byliśmy w stanie zapomnieć o tych wszystkich tłumach turystów i naganiaczach. Polecamy wybrać się na jeden z mniej obleganych punktów widokowych – wówczas ludzi trochę mniej, a widoki równie piękne:-).

  7. widoki niesamowite, warte pobudki skoro świt! tylko te tłumy, tak bardzo psują klimat… no ale coś za coś, nie bez powodu tyle tam tych ludzi skoro i miejsce tak wspaniałe!

  8. Piękna ta Indonezja. Z wulkanem widziałam się z bliska w tym roku dwa razy – na Islandii i na Teneryfie. Teraz wulkan wita mnie w każdy bardziej pogodny dzień – z Tokio jest świetny widok na Fuji 😉

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *