Pomysł na wyjazd do Słowenii podsunęła Gosia. Znamy się od lat, byłyśmy razem dwa razy w Iranie, podróżowałyśmy też po Gruzji i Armenii. Tym razem wybrałyśmy coś bliższego: osiem dni w październiku, wynajęty samochód i trasę od Adriatyku po góry.
Poleciałyśmy z Krakowa do Triestu, odebrałyśmy auto na lotnisku i ruszyłyśmy do Słowenii. W planie były jaskinie, dolina Soczy, jeziora, górskie spacery i Lublana. Sporo jak na tydzień z kawałkiem. Dzisiaj wiem, że nad Bohinjem i na Velikiej Planinie przydałoby się więcej czasu.
Nie wszystko poszło zgodnie z planem. Kajaki odwołano z powodu niskiego poziomu wody, deszcz poprzesuwał wycieczki, a spóźnienie na gondolę skończyło się pieszym podejściem. Nie każde miejsce mnie też zachwyciło. Bohinj podobał mi się bardziej niż Bled, a Rakov Škocjan w deszczu chętnie zamieniłabym na coś innego.
Poniżej znajdziesz naszą trasę po Słowenii na 8 dni, noclegi, wydatki i wskazówki z podróży. Opisuję to, co rzeczywiście zobaczyłyśmy — również wtedy, gdy skończyło się na krótkim spacerze albo oglądaniu atrakcji z zewnątrz.
Słowenia samochodem w 8 dni — nasza trasa
Podróżowałyśmy od 7 do 14 października 2026 roku. Miałyśmy siedem noclegów w czterech miejscach: Piranie, Bovec, Žirovnicy i Lublanie.
| Dzień | Co zobaczyłyśmy | Nocleg |
|---|---|---|
| 1 | Strunjan i Piran | Piran |
| 2 | Jaskinie Szkocjańskie, Rakov Škocjan i zamek Predjama | Bovec |
| 3 | Kobarid, Kanal ob Soči, Park Pečno i wodospad Boka | Bovec |
| 4 | Socza, wodospad Kozjak, wąwozy Tolmin i FrikaFest | Bovec |
| 5 | Przełęcz Vršič, Slemenova Špica, Planica i wieczorny Bled | Žirovnica |
| 6 | Bled, Bohinj, Ukanc, Stara Fužina i Mostnica | Žirovnica |
| 7 | Radovljica, Velika Planina i wieczorna Lublana | Lublana |
| 8 | Lublana i powrót na lotnisko w Trieście | — |
To dość intensywna trasa. Jeśli lubisz dłużej posiedzieć w jednym miejscu albo planujesz całodniowe wędrówki, warto z czegoś zrezygnować. My odpuszczałyśmy zarówno przez pogodę, jak i ze zmęczenia.
Lot do Triestu i wynajem samochodu
Zanim zdecydowałam się na odbiór auta we Włoszech, sprawdzałam dojazdy i kontaktowałam się z wypożyczalniami w Słowenii. Ostatecznie wybrałam lot do Triestu i wynajem na lotnisku.
Bilety z Krakowa do Triestu i z powrotem kosztowały 350 zł za osobę, razem z bagażem. Miałyśmy bagaż rejestrowany, między innymi z myślą o zakupach oliwy czy wina.
Lotnisko w Trieście jest niewielkie. Gdy doszłyśmy do taśmy, walizki już czekały. Stanowisko Locauto znalazłyśmy zaraz po wyjściu z hali przylotów.
Samochód zarezerwowałam przez DiscoverCars. Wybrałam auto klasy ekonomicznej, takie jak Opel Corsa, a na miejscu dostałyśmy Citroëna C3. Wynajem z wykupionym dodatkowym ubezpieczeniem kosztował 880 zł. Przy rezerwacji zgłosiłam, że będziemy przekraczać granicę.
Przed własnym wynajmem sprawdź warunki dotyczące karty, kaucji, wyjazdu do innego kraju i ubezpieczenia. Samo określenie „pełne ubezpieczenie” nie wyjaśnia jeszcze, jak wygląda rozliczenie ewentualnej szkody.
Winieta w Słowenii
Na osiem dni zamierzałyśmy kupić winietę miesięczną. Przed zakupem sprawdziłyśmy jednak samochód. Okazało się, że miał już słoweńską winietę ważną przez kolejne trzy dni.
Wystarczyło dokupić tygodniową za 16 euro, na pozostałą część podróży.
Tip: Zanim kupisz winietę, sprawdź, czy wypożyczone auto już ją ma i kiedy kończy się jej ważność.
Przejazdy i parkingi
Na mapie odległości wyglądały niewinnie. W praktyce około 100 kilometrów z okolic Predjamy do Bovec pokonałyśmy w ponad dwie godziny.
Do budżetu trzeba też doliczyć parkingi. Spotykałyśmy stawki około 1,50–5 euro za godzinę. W Piranie postój obejmujący noc kosztował nas 20 euro, a przy wycieczce na Veliką Planinę zapłaciłyśmy 12 euro.
Łącznie na parkingi wydałyśmy około 50–70 euro, a na paliwo około 120 euro.
Tip: Planując dzień, patrz na czas przejazdu, nie tylko liczbę kilometrów. Szczególnie wtedy, gdy po zwiedzaniu czeka Cię jeszcze dojazd do kolejnego noclegu.
Dzień 1. Strunjan i Piran
Pierwszym przystankiem po odebraniu auta był Strunjan. Miałyśmy zobaczyć klify i Księżycową Zatokę, ale byłyśmy głodne, zmęczone podróżą i zaczęło padać.
Przeszłyśmy się brzegiem Adriatyku, a potem zjadłyśmy w Pinija Restaurant & Beach Bar. Było dobrze, choć bez szału. Na klify ani do Księżycowej Zatoki ostatecznie nie dotarłyśmy.
Następnie pojechałyśmy do Piranu.
Piran wieczorem i rano
W Piranie najwięcej przyjemności sprawiło mi chodzenie po wąskich uliczkach, zaglądanie w zaułki i spacer nad wodą. Warto podejść w okolice kościoła św. Jerzego — stamtąd dobrze widać dachy miasta i morze.
Nocowałyśmy w Thoma’s Cozy Room with Breakfast, blisko placu Tartiniego i nabrzeża. Mogłyśmy więc wyjść na spacer wieczorem i następnego ranka, kiedy wiele miejsc było jeszcze zamkniętych.
Samochód zostawiłyśmy w Garage Arze. Od pokoju do parkingu było około półtora kilometra.
Tip: Rezerwując nocleg w centrum Piranu, sprawdź również parking i sposób dotarcia z bagażami. Dobre położenie do zwiedzania nie musi oznaczać wygodnego dojazdu samochodem.
Śniadanie wliczone w nocleg serwowano w Mestna Kavarna. Niestety było najsłabszym posiłkiem wyjazdu. Szakszuka częściowo zimna i słabo doprawiona. Sam nocleg oceniam dobrze, ale śniadanie nie było jego atutem.
Dzień 2. Jaskinie Szkocjańskie, Rakov Škocjan i Predjama
Po porannym spacerze po Piranie ruszyłyśmy do Jaskiń Szkocjańskich. Bilety kupiłyśmy przez internet dzień wcześniej, na określoną godzinę. Zapłaciłyśmy 18 euro od osoby.
To najpiękniejsza jaskinia, jaką dotąd widziałam. Ogrom podziemnej przestrzeni zrobił na mnie wielkie wrażenie. Żałowałam tylko, że rzeka Reka miała niski poziom wody. Chciałabym zobaczyć ją również wtedy, gdy płynie jej więcej.
Zwiedzałyśmy z przewodnikiem, w dość dużej grupie. Były schody, ale przejście nie sprawiło mi większych trudności. Wewnątrz obowiązywał zakaz fotografowania.
Podobała mi się także ścieżka po wyjściu z jaskini. Podczas naszej wizyty dostępny był jeden wariant powrotu, zakończony przejazdem kolejką do góry.
Przed swoją wizytą sprawdź godziny wejść, ceny i dostępne trasy na oficjalnej stronie Jaskiń Szkocjańskich.
Odwołane kajaki i deszczowy Rakov Škocjan
Planowałyśmy spływ kajakowy po Unicy. Jeszcze przed wyjazdem dostałam jednak informację, że poziom wody jest zbyt niski i wycieczka się nie odbędzie.
W zamian wybrałyśmy Rakov Škocjan. Najpierw chciałyśmy coś zjeść w tamtejszym hotelu, ale był zamknięty. Trafiłyśmy do En Krajcar i ten wybór okazał się bardzo udany.
Sam spacer wspominam gorzej. Padało, ścieżka zrobiła się śliska i błotnista. Naturalne mosty skalne są ciekawe, ale chodzenie po lesie w takich warunkach nie sprawiło nam przyjemności.
Predjama tylko z zewnątrz
Zamek Predjama obejrzałyśmy z zewnątrz. Budowla wkomponowana w skałę wygląda imponująco i taki przystanek nam wystarczył. Nie zwiedzałyśmy wnętrz.
Potem ruszyłyśmy do Bovec, gdzie miałyśmy spędzić trzy noce. Po zakwaterowaniu w Apartma Giorgo wyszłyśmy na kolację. Około godziny 20 wybór miejsc był już niewielki. Zjadłyśmy w Martinov Hram — dobrze, ale drogo.
Tip: Poza sezonem sprawdzaj godziny otwarcia restauracji, zwłaszcza gdy planujesz późny przyjazd. W Bovec przydała nam się również możliwość przygotowania posiłku w apartamencie
Dzień 3. Kobarid, Kanal ob Soči, Park Pečno i Boka
Rano padało, więc Kozjak i wąwozy Tolmin przełożyłyśmy na kolejny dzień.
Zaczęłyśmy od Kobaridu i włoskiego ossuarium na wzgórzu Gradič. Potem pojechałyśmy do centrum na kawę do Cinca Marinca. Podczas spaceru dotarłyśmy do mostu Napoleona.
Tam po raz pierwszy zobaczyłyśmy z bliska kolor Soczy. Nawet w deszczu woda wyglądała niezwykle.
Następnie pojechałyśmy do Kanal ob Soči. Przeszłyśmy Pionirską ulicą, zajrzałyśmy na Kontradę i w okolice kościoła oraz mostu. Najlepiej zapamiętałam jednak miejsce, którego wcześniej nie miałyśmy w planie
Park Pečno — niespodzianka w lesie
Park Pečno polecono nam na miejscu. Wśród drzew można wypatrzyć figury i instalacje: niewielkie postacie, rzeźby na gałęziach, kolejne detale wkomponowane w las.
Bardzo nam się tam podobało. Pečno było jednym z ciekawszych odkryć tej podróży
Po posiłku w AURA odpuściłyśmy zaplanowane Most na Soči. Byłyśmy już zmęczone. W drodze powrotnej zatrzymałyśmy się jeszcze przy wodospadzie Boka i doszłyśmy do dolnego punktu widokowego.
Wodospad warto było zobaczyć nawet w deszczu i chmurach. Wieczorem wróciłyśmy do apartamentu i przygotowałyśmy kolację
Dzień 4. Socza, wodospad Kozjak, wąwozy Tolmin i FrikaFest
Wreszcie wyszło słońce. Z apartamentu w Bovec zobaczyłyśmy góry, wcześniej schowane w chmurach. Po śniadaniu w Cinca Marinca ruszyłyśmy w stronę Kozjaka
Podobało mi się całe dojście: Socza, most, las i kolejne odcinki ścieżki. Sam wodospad, schowany w skalnej komorze, był pięknym zakończeniem spaceru.
Dla mnie trasa nie była wymagająca. Są jednak kamienie, kładki i miejsca, w których trzeba patrzeć pod nogi. Po deszczu warunki mogą być inne
Godziny otwarcia, ceny i zasady zwiedzania sprawdzisz na oficjalnej stronie wodospadu Kozjak w serwisie Doliny Soczy.
Wąwozy Tolmin
Po Kozjaku pojechałyśmy do wąwozów Tolmin. Przeszłyśmy trasę ze schodami, mostkami i przejściami między skałami. Bilet kosztował nas 8 euro od osoby.
Tolmin mi się podobał, choć kilka dni później jeszcze większą przyjemność sprawił mi spacer nad Mostnicą
Przed wyjazdem sprawdź ceny biletów, godziny otwarcia i komunikaty dla odwiedzających na oficjalnej stronie wąwozów Tolmin.
Tego dnia trafiłyśmy też na FrikaFest. Były sery, stoiska, muzyka i oczywiście frika. Za porcję zapłaciłyśmy po 9 euro. Zjadłyśmy, rozejrzałyśmy się i wróciłyśmy do Bovec
Dzień 5. Slemenova Špica, Planica i Bled
Z Bovec pojechałyśmy na przełęcz Vršič, skąd ruszyłyśmy na wycieczkę w stronę Slemenovej Špicy.
Góry, złote modrzewie i chmury, które co chwilę odsłaniały kolejne widoki — to był jeden z najpiękniejszych dni wyjazdu.
Z oceną trudności naszej trasy byłabym jednak ostrożna. Były skalne fragmenty, na których pomagałam sobie rękami, a miejscami schodziłam na pupie. Nie odczuwałam lęku wysokości, ale nie nazwałabym całego przejścia zwykłym spacerem
Mnie wycieczka zajęła około czterech godzin, razem ze zdjęciami i odpoczynkami. Samo podejście — około dwóch godzin. Gosia pokonała całość w mniej więcej trzy godziny.
Tip: Przy planowaniu górskiej wycieczki uwzględnij własne tempo i postoje. Między mną a Gosią różnica na tej samej trasie wyniosła około godziny.
Po zejściu zjadłyśmy w Erjavčevej kočy. Posiłek mi smakował, choć nie należał do tanich. Następnie pojechałyśmy obejrzeć skocznie w Planicy, a później na nocleg do Žirovnicy.
Wieczorem zajrzałyśmy jeszcze nad Bled. Pierwsze spotkanie trochę mnie rozczarowało. Dopiero następnego dnia, w słońcu, spojrzałam na to miejsce przychylniej.
Dzień 6. Bled, Bohinj i Mostnica
Ze względu na deszcz zrezygnowałyśmy z Ojstricy i wąwozu Vintgar. Nie miałyśmy ochoty na śliskie podejścia.
Gdy pogoda się poprawiła, Bled wyglądał znacznie lepiej niż poprzedniego wieczoru. Nadal jednak odbierałam go jako miejsce tłoczne i bardzo turystyczne
Bohinj bardziej trafił w mój gust.
Zatrzymałyśmy się w Ribčev Laz, przy kamiennym moście i kościele. Kościół był zamknięty, więc obejrzałyśmy go z zewnątrz. Potem pojechałyśmy do Ukanc, gdzie było spokojniej. Spacerowałyśmy nad jeziorem i zajrzałyśmy na cmentarz wojenny.
Nie wjechałyśmy na Vogel — kolej była nieczynna z powodu remontu. Na dłuższą pieszą wycieczkę nie miałyśmy już ochoty, zwłaszcza że zrobiłyśmy się głodne. Zjadłyśmy w Mihovc w Starej Fužinie. Smakowało nam, choć rachunek był wysoki
Spacer nad Mostnicą
Po obiedzie ruszyłyśmy nad Mostnicę. Woda, skały i las sprawiały, że co chwilę chciałam się zatrzymać. Ten spacer wspominam szczególnie dobrze.
Przeszłyśmy tylko część trasy. Nie dotarłyśmy do doliny Voje ani do wodospadu. Odwiedzony odcinek nie sprawił mi trudności, ale nie oceniam na tej podstawie całego szlaku.
Kasa podczas naszej wizyty była zamknięta i nie płaciłyśmy za wejście. Nie oznacza to, że trasa jest zawsze bezpłatna.
Tip: Jeśli najbardziej interesują Cię Bohinj i Mostnica, rozważ nocleg w Starej Fužinie lub blisko jeziora. Przy kolejnym pobycie właśnie tam szukałabym bazy, żeby ograniczyć dojazdy.
Dzień 7. Velika Planina pieszo i wieczór w Lublanie
Po śniadaniu w Radovljicy pojechałyśmy w stronę Velikiej Planiny. Zamierzałyśmy wjechać gondolą, ale spóźniłyśmy się około dziesięciu minut na kurs o 10. Następny miał być dopiero o 12.
Nie chciałyśmy czekać dwóch godzin. Pojechałyśmy na parking P3 Mačkin Kot i stamtąd ruszyłyśmy pieszo. Parking kosztował 12 euro. Zasięg telefonu był tam słaby, więc mapę dobrze mieć zapisaną wcześniej.
Tip: Przed wyjazdem sprawdź rozkład gondoli i kolejki krzesełkowej na oficjalnej stronie Velikiej Planiny, razem z komunikatami o przerwach technicznych. Poza sezonem niewielkie spóźnienie może oznaczać długie oczekiwanie na kolejny kurs.
Spacer obejmował okolice Velikiej i Malej Planiny. Po drodze zatrzymałyśmy się na obiad w Zeleni Rob.
Całość zajęła nam około czterech i pół godziny, w tym mniej więcej godzinę przy jedzeniu. Szłyśmy drogami i węższymi ścieżkami, bez skalnego wspinania.
Chaty, pastwiska, kaplica i przesuwające się między nimi chmury — tutaj mogłabym spędzić więcej czasu. Nawet mgła nie zepsuła nam spaceru
Wieczorem dotarłyśmy do Lublany. Po spokojniejszych miejscowościach poprzednich dni miasto wydało nam się pełne życia. Spacerowałyśmy nad rzeką i przez mosty, oglądając centrum po zmroku.
Dzień 8. Lublana i powrót
Ostatni dzień zaczęłyśmy od śniadania w Eggs & Tales. Dla mnie było to najlepsze śniadanie wyjazdu i jeden z najlepszych posiłków całej podróży.
Potem zostało nam trochę czasu na spacer po Lublanie. Zobaczyłyśmy kawałek centrum, ale to za mało, żebym mogła powiedzieć, że dobrze poznałam miasto
Następnie ruszyłyśmy na lotnisko w Trieście, oddałyśmy samochód i wróciłyśmy do Krakowa.
Noclegi w Słowenii — gdzie spałyśmy?
Za siedem noclegów zapłaciłyśmy łącznie 419 euro za dwie osoby. Wszystkie kwoty w tabeli dotyczą całego pobytu w danym miejscu.
| Nocleg | Liczba nocy | Cena za dwie osoby | Moje uwagi |
|---|---|---|---|
| Thoma’s Cozy Room with Breakfast, Piran | 1 | 78 euro | Wygodne położenie do spacerów, słabe śniadanie i oddalony parking. |
| Apartma Giorgo, Bovec | 3 | 192 euro | Baza na dolinę Soczy, widok na góry i możliwość przygotowania posiłków. |
| Apartment & Room Pristov, Žirovnica | 2 | 77 euro | Niedrogi nocleg. Przy powrocie wybrałabym jednak okolice Bohinja. |
| Apartmani Muric, Lublana | 1 | 72 euro | Dwa łóżka, aneks kuchenny, bezpłatny parking i możliwość dojazdu autobusem. |
| Razem | 7 | 419 euro | 209,50 euro na osobę |
Słowenia na 8 dni — nasze koszty transportu, noclegów i atrakcji
Poniższe kwoty dotyczą naszej podróży w październiku 2026 roku. Ceny kolejnego wyjazdu mogą być inne, szczególnie w przypadku lotów, samochodu i noclegów.
| Wydatek | Koszt dla dwóch osób |
|---|---|
| Loty w obie strony z bagażem | 700 zł |
| Wynajem samochodu z wykupionym ubezpieczeniem | 880 zł |
| Siedem noclegów | 419 euro |
| Paliwo | około 120 euro |
| Dokupiona winieta tygodniowa | 16 euro |
| Parkingi, łącznie z Piranem i P3 Mačkin Kot | około 50–70 euro |
| Jaskinie Szkocjańskie | 36 euro |
| Wąwozy Tolmin | 16 euro |
| Suma wymienionych wydatków | 1580 zł + 657–677 euro |
Na osobę daje to 790 zł + około 328,50–338,50 euro.
Nie jest to pełny koszt wyjazdu. W zestawieniu nie ma jedzenia, zakupów ani wejścia do Kozjaka, którego ceny nie mam dokładnie potwierdzonej w rozliczeniu.
Kwoty zostawiam w walutach, w których je poniosłyśmy, bez przeliczania według przypadkowego kursu.
Ile wydawałyśmy na jedzenie?
Posiłek w restauracji kosztował nas zwykle około 40–50 euro za dwie osoby, a śniadanie około 20–25 euro za dwie osoby.
Zakupy na jedną z kolacji w apartamencie wyniosły około 20 euro. To wydatek z konkretnego wieczoru, nie nasz dzienny budżet na wyżywienie. Korzystałyśmy też z wody z kranu, zamiast stale kupować butelkowaną.
Najlepiej wspominam śniadanie w Eggs & Tales, posiłek w En Krajcar, wizyty w Cinca Marinca i jedzenie w Erjavčevej kočy. Najsłabiej wypadło śniadanie w Mestna Kavarna w Piranie.
Czy warto jechać do Słowenii w październiku?
Dla jesiennych kolorów i górskich widoków — moim zdaniem warto. Trzeba jednak zaakceptować, że część planów może się zmienić.
Nam deszcz zabrał kilka spacerów, ale nie cały wyjazd. Przesuwałyśmy atrakcje między dniami, a czasem po prostu rezygnowałyśmy. W górach trafiłyśmy na złote modrzewie i chmury, które co chwilę odsłaniały krajobraz. Nad Bohinjem znalazłyśmy spokój, którego brakowało mi nad Bledem.
Poza sezonem uważniej sprawdzałabym godziny działania kolei, restauracji i atrakcji. Nie zakładałabym też, że wszędzie będzie pusto.
Najważniejsze miejsca warto zaplanować, ale kolejność zostawić sobie do zmiany.
Co zmieniłabym w naszej trasie?
Przede wszystkim poświęciłabym więcej czasu Bohinjowi, Mostnicy i Velikiej Planinie. Zamiast Žirovnicy wybrałabym nocleg w Starej Fužinie lub w innym miejscu bliżej Bohinja.
Do Jaskiń Szkocjańskich wróciłabym bez wahania. Podobnie nad Soczę, do Kozjaka i na górską wycieczkę z Vršiča. Piran był dobrym początkiem podróży, a Park Pečno — odkryciem, którego nie przewidział nasz plan.
Bled potraktowałabym jako krótszy przystanek. Predjama oglądana z zewnątrz była dla nas wystarczająca. Rakov Škocjan po deszczowym spacerze nie znalazłby się wysoko na mojej liście powrotów.
Osiem dni pozwoliło nam zobaczyć różne części Słowenii, ale zostało kilka niedokończonych spacerów. Najchętniej wróciłabym nad Bohinj i tym razem nie planowała na popołudnie niczego dalej.
Które miejsce w Słowenii najbardziej Cię przyciąga? A jeśli masz już tę podróż za sobą — dokąd warto wrócić? Napisz w komentarzu.
Chcesz więcej pomysłów na samodzielne podróże?
Na Facebooku — Ola z Plecakiem i Instagramie — @olazplecakiem dzielę się zdjęciami, relacjami z drogi i praktycznymi wskazówkami z moich wyjazdów. Do zobaczenia przy kolejnej podróży!